आशामा टेकेर संभावनालाइ उजागर गरौँ

नेत्र सुवेदी "प्रयास"

सोचको यो पाटोवाट कुरा शुरु गरुँ । कठिनाइहरु छन् र त समाधानको गुन्जायस छ । नेपाल विपन्न छ र त यसलाइ समुन्नत वनाउने मौका हामीसँग छ । हो वाधाहरु छन् । इच्छा चाहना हुँदाहुँदै पनि विभिन्न संरचनात्मक तथा प्रविधिजन्य अप्ठेरा हामीसँग छन् । सामाजिक सांस्कृतिक विविधताले भरिपूर्ण Heterogeneous society भएको कारणले पनि हामीकहाँ गतविगतदेखिको असमान व्यवहार र अपहेलित अनुभूतिहरु देखिदा अविश्वास एवं शंकाको वातावरण वन्यो । समाजको चित्रण के मा पर्दैन ? अरु मुलुकले रफ्तारमा विकास गरिरहँदा हामीहरु घरेलु समस्यामै अलमलियौँ । अव यसो हेर्नुछ जताततै सूचनाका आँखाले अनि आपसी मनमुटाव हैन भावानात्मक एकता सृजना गर्नुछ आफ्नै मुलुक वनाउनको लागि जसमा हामी सवैको भविष्य अडिएको छ । 
हो हामीकहाँ विकासले गति लिनकै लागि पनि धेरै काम गर्न वाँकी छ । स्रोत र समयको कसीमा यदि हामी सवैले जिम्मेवार र गम्भिर भएर प्रस्तुत हुने हो भने सवैखाले समस्या एक एक गरेर साइड लाग्नेछन् । हामी हिमालयको काखमा अवस्थित छौँ भूभाग अलि जटिल छ समुद्रसम्मको पहुँच छैन । विजुली, इन्धन, खानेपानी, सडक अनि वित्तिय सेवामा हामी छिटै दरिलो वन्नका लागि वैदेसिक सहयोगसमेत जुटाएर अनि संभाव्य अरु स्रोतको पनि सदुपयोग गर्नुपर्ने देखिन्छ । 
तथापि यिनै समस्याभित्र पनि पर्यटनको व्यापक विस्तार र विशाल मुलुक भारतसँगको सहकार्यको संभावना छ । उत्तरतर्फको चीन पनि नेपालमा लगानी गर्न इच्छुक नै छ । अहिले आएर नेपाली युवाहरु संसारभर छरिएर आफ्नो क्षमता देखाएका छन् कामदार, उद्यमी वा अन्य कुनै हिसावले । अंग्रेजी र आइटीमा पनि हाम्रो जनशक्ति कमजोर छैन । केही नवीन तालिमहरु देशमै सिक्ने अवसर सृजना भएमा दक्ष जनशक्तिले देशभित्र वा वाहिर जहाँ रहेपनि देशका लागि गुणात्मक योगदान गर्न सक्ने थियो । यसतर्फ लगानीकर्ताहरुले चासो देखाउनुपर्यो ।
हो सत्य सत्य नै हो । यसलाइ छोपेर छोपिन्न । नीतिलाइ निर्दिष्ट रुप दिने राजनीतिक क्षेत्र संक्रमणकालको भूमरीमा छ । पार्टीहरु टुक्रनु र खेमामा विभाजित हुनु कुनै एजेण्डामा सहमती नजुट्ने कारक वनेको छ । देशको लागि धेरै पार्टी र धेरैखाले विचारधारा भन्दा पनि नेपाल सुँहाउदो आर्थिक प्रणालीमा एकजुट हुन सक्ने नेताहरु चाहिएको छ । अनि स्रोत हुनेहरुले देखाउने तत्परता तथा नागरिकको साथले पनि उत्तिकै अर्थ राख्दछन् । अव आइन्दा सरकार संचालनलाइ नागरिकप्रतिको जिम्मेवारी तथा विश्वपरिवेशमा शीर ठाडो पार्न मिल्ने वनाउन राष्ट्रिय भावनायुक्त विकास अभियान आवस्यक छ । राजनैतिक अगुवाइमा अरु क्षेत्रले होस्टेमा हैसे गर्न तयार नै छन् । राजनीतिले उल्टो नहिडेमात्र हुन्छ । 
नेपालले विगतमा जनाएका प्रतिवद्दताहरु तथा क्षेत्रीय संगठन एवं विश्वस्तरकै संस्थाहरुसँगको आवद्दताले नेपालले केही सिक्न पाएको छ भने केही सहयोगी हातहरु वढेका पनि छन् । तथापि खूला परिवेश अनि वजार अर्थतन्त्रमा वहुपात्र प्रणाली अवलम्वन गरी विकास गर्नका लागि आधारभूत तहमा केही ठूला निर्माण कार्य गर्नको लागि समुदायको साथ, सरकारी संयन्त्रको सहजीकरण र दाता एवं लगानीकर्ताको चासो नभै हुँदैन । नेपालमा लगानी गर्दा जोखिम छैन । यहाँको हावापानी, मूल्य तथा लगानीबाट मुनाफा पनि निश्चित छ भन्ने कुरामा विश्वस्त गराउनु ढिलो गर्नु हुँदैन । 
हामी त्यस्तो मुलुकमा छौँ जहाँ अभाव छ, दु:ख छ, द्व्न्दपछिको समाज छ, विगतबाट यथेष्ट सिकाइ छ, सचेत नागरिक छन् । तथापि लाग्छ कुनैपनि काम गर्नु असम्भव पक्कै छैन । सरकारले विकासको नीतिगत एजेण्डालाइ निरन्तरता दिने उद्घोष गरोस्, लगानीकर्ता तथा दाताहरुले शुरुवाती धक्का दिने वेला सहभाव देखाउन । अनि हाम्रा संभावनाहरुले आशाको टेको पाउनेछन् । मुलुक केही वर्षमै कठीन अभावहरुलाइ छिचोल्नेछ । काम गरेर प्रतिफललाइ प्रदर्शन गर्दै सर्वसाधरण नेपाली तथा थप लगानीकर्ताको विश्वास जित्नु नै आजको प्राथमिक भूमिका हो । 

उपसचिव नेपाल सरकार
जन्मस्थान : पिडिखोला घलाम । 
हाल अध्ययनको क्रममा आजु विश्वविद्यालय, दक्षिण कोरिया
यो लेख nepalkoreanews.com online magazinema समेत विचार स्तम्भ अन्तर्गत प्रकाशित छ ।

Content from : http://pindikholaonline.blogspot.com/2013/09/blog-post.html